عبور سیاه چال واقعی از خیابان فرخی کف دستم دارد می خارد . اگر مادرم بود، می گفت : پول، به زودی پول غلمبه گیرت می آید و من دستم را به انداز کلمه غلمبه باز می کنم، یعنی چه قدر؟. می خندد، می گوید: از این هم بیشتر! صبح ساعت هر چه زنگ می زند نگاهش نمی کنم . می گویم بی خیال و بالشت را فرو می کنم توی گوشهایم . مثل تکه ای از دستمال کاغذی، ا ما ا نگار این یکی- هه! چه ساعت بدقواره وزشتی!- از ان بدپیله هاست. ول کن نیست. یک ریز روی اعصابم راه می رود . پیش خودم می گویم کاش سطلی چیزی پیش

/**/ آن قدروحشت زده بود که نتوانست جلو

يك پذيرايي دونفره : براي غذا هنوز وقت است؟. : نه!. شما مي توانيد با ما غذا بخوريد . :همين يك ساعت پيش يك چيزي خوردم . :خوب است بايد هرچه زودتر ميزشام را بچينم . كمي سيب زميني سرخ كرده با سس فلفل . مي دانيد فلفل اشتها را تحريك مي كند . بعد هم چند تكه گوشت بريان با خيارشور و سس قرمز و البته مقداری هم سالاد.عاليه . شما حتماً با ولعي تمام آن را خواهيد بلعيد . آدم هايي شبيه شما را زياد ديده ام ، اول تعارف مي كنند سپس مثل يك گاو غذا مي خورند . "مزاح ." : می بخشید با این حرفها برای خودم دردسر درست می کنم . می دانید من آدم شوخ طب

نگاهش را انداخته بود به آينه و خودش را مي ديد كه تكثير شده بود. تا چشم كار مي كرد خودش بود و آرايشگر كه با ماشين فليپس و شانه اي توي دست، موهاي پشت سرش را كوتاه مي كرد. لحظه اي نمي شد كه دست می بردبغلهاي سرش را بر ميداشت و دوباره بر ميگشت سراغ موها ی پشت سر. گاهي هم زمزمه اي مي كرد و پیش خودش چیزی می گفت. تلوزيون مشغول پخش فيلم هندي بود. آدمهاي آن كريكت بازي مي كردند. مسابقه بین تیمی از انگلیس های که هند را مستعمره کرده بودند و منتخب بازیکنان یکی از دهاتی که داستان فیلم داشت آنجا اتفاق می افتاد انجام می شد، و آرايشگر همینظور که مشغول کارش بود، گاه حواسش

ی زندگی نه کاملا معمولی خدا بیامرز مادرم همیشه میxadگفت :"زندگی بالا و پایين زیاد داره" و من هم داشتم با قسمت پایین زندگیxadام دست و پنجه نرم میxadکردم. چند سالی ست اوضاءام اصلا خوب نیست و خرج کردم از درآمدم بیشتر است. شرایط روحیxadام مساعد نیست، بدنم به یک آمپول دو منظوره احتیاج دارد که هم حال جیبم را بهتر کند هم حال روحم را. سه چهار سالِ منتهی به سال هزار و سیصد و نود و پنج سگیxadترین سالxadهای زندگیم است. دائم کارد و چنگال برداشتهxadام و شروع کردهxadام به تک پاره کردن خودم. میxadشود گفت: روزانه مقداری از خودم را میxadخورم، به طوریxadکه دیگر چیزی از من باقی نمانده است.